Reims | hotspots & travel tips

f4a4fbd333a9a8ae56b257777effd894

Reims is een relatief kleine stad die veel toeristen trekt vanwege de rijke geschiedenis en de champagnestreek waar het in ligt. Een tijdje terug ging ik met mijn familie spontaan een paar dagen die kant op en het leek mij de moeite waard om met jullie een aantal tips en hotspots te delen.

Place du Forum is de perfecte plek om het toeristische gebied een beetje te ontvluchten. ‘S avonds zit het plein vanaf borreltijd al vol met locals en wij hebben twee avonden heerlijk (en betaalbaar) gegeten bij le Bistrot du Forum. Aan het place du Forum ligt musée-hôtel Le Vergeur, dit is een geweldig oud gebouw met prachtige collecties van kunst en meubeld uit de hele wereld. Als student is de toegang maar één euro.

Neem ook de tijd om gewoon rond te kijken naar de geweldige gebouwen in het oude cenrum met als absolute hoogtepunt natuurlijk de kathedraal Notre Dame. Absoluut de moeite waard is de lichtshow om half elf aan de voorzijde. Winkelen kan heerlijk aan de Rue de Vesle en restaurants heb je aan Place Drouet d’Erlon met zelfs een draaimolen op de hoek met Rue Condorcet!

Bezoek op z’n minst één champagnehuis. Wij kozen voor Mercier, wat een van de weinige huizen is waar je geen afspraak hoeft te maken voor een tour. We kozen dit huis voornamelijk vanwege het treintje zodat mn vader niet al te veel moest lopen. De indrukwekkende wijnkelder bij zulke grote champagnehuizen zijn absoluut de moeite waard en vaak zit er veel geschiedenis achter. Mercier ligt bij Epernay. Zelf dacht ik altijd dat Reims de stad van de champagne was, maar dat blijkt Epernay te zijn omdat dit echt omringt is voor de velden. Aan het einde van de tour drink je één, twee of drie glazen champagne en krijg je de gelegenheid om een aantal flessen te kopen. Helaas kon je bij het proeven niet even lekker gaan zitten, waardoor de meeste bezoekers snel weg gingen. Dat is het nadeel van een groot huis daarom vond ik ons tweede bezoek aan een kleiner huis leuker. Dat bezoek was aan Yves Couvreur in Rilly de Montagne. Hier werden wij ontvangen door de familie zelf. Het is iets minder chique dan andere huizen, maar voelt juist daardoor wel heel echt. Als je een auto tot je beschikking hebt moet je zeker een rondje maken door de champagneroute rondom Reims. De route gaat door de uitgestrekte velden van de champagnehuizen en door de dorpjes waar je op elke straathoek wel een proeverij hebt.

Hopelijk heb je er wat aan als je de volgende keer de champagnestreek bezoekt!

Tip: let wel op dat je er niet in de zomerperiode bent, want dan trekken veel inwoners naar het zuiden. Dan zijn dus veel winkels dicht.

Papa’s infarct | part 2

In de eerste paar dagen zagen we kleine vooruitgang. Hij begon ons beter te herkennen en hij werd meer bewust van de situatie. In het begin kon hij je aankijken zonder enig teken van herkenning, maar we hadden het gevoel dat hij ons toch weer begon te herkennen. Als je een mens in de ogen kijkt zie je daar meestal een soort persoonlijkheid in. Die persoonlijkheid leek terug te komen. Hij probeerde zelfs een soort grapjes te maken om ons gerust te stellen. We konden niet echt met elkaar praten, maar ik zag wel weer dat hij er was.

Tijdens een afspraak met de dokter kregen we een scan te zien die precies aangaf welk deel van papa’s hersenen beschadigd waren. Ik kan amper in woorden uitdrukken hoe schokkend dit was. De scan gaf duidelijk aan dat we niet te veel hoop moesten hebben op herstel. Wij zijn geen dokter, maar de afbeelding die wij te zien kregen liet zien dat bijna de helft van z’n hersenen kapot waren. Gelukkig kregen we te horen dat de overgebleven hersenen vaak functies van het andere deel kunnen overnemen, of dat in dit geval ook zo was zou in de eerste maanden van de revalidatie moeten blijken. Als er in deze tijd geen functies terugkomen is er ook geen hoop op herstel in de toekomst. Het ligt een beetje in de aard van mij en mijn familie om direct vrij ondernemend te zijn. Vandaar dat we direct probeerden oplossingen te vinden voor de nieuwe situatie. We begonnen te kijken naar verschillende revalidatiecentra, geregelden advies qua verbouwingen binnen het huis en zochten meteen uit waar papa de best mogelijke zorg kon kijken. We deden zelfs een poging om ‘bewust’ om te gaan met het verdriet van ons verlies. Inmiddels kan ik zeggen dat je dit niet kan plannen en dat het verdriet en de verwerking zich niet laten sturen. Het komt wanneer het komt en het kost gewoon tijd. Het vreemde met een verlies in een situatie als deze is dat je rouwt om een verlies terwijl dat persoon nog wel in leven is.

Helaas leek het herstel na een paar dagen minder snel te gaan met het herstel. Het ging voor ons gevoel zelfs minder goed. Als we binnenkwamen kregen we vrij weinig reactie.  Toen we probeerde met hem te praten kregen we hier en daar “ja” of “nee” maar papa leek er geen zin in te hebben. Ik kon dat best begrijpen aangezien hij veel te verwerken had en ik kan me voorstellen dat je dan af en toe even alleen wil zijn. Toch leek het steeds meer achteruit te gaan en dat was volgens de artsen zorgelijk. Het bleek dat we nog niet uit de gevarenzone waren.

 

Eat | Ovenschotel met chorizo


Inmiddels woon ik bijna twee jaar op mezelf en dat heeft ervoor gezorgd dat mijn kookvaardigheden er flink op vooruit zijn gegaan. Vandaag deel ik een recente favoriet. Deze ovenschotel staat heel culinair, maar is nog makkelijker dan couscous of pasta. Perfect voor de student die houdt van goed eten, maar geen zin of tijd heeft om uren in de keuken te staan.

2 rode uien | 1 courgette | 250 gram chorizo | 250 gram cherrytomaten | 600 gram aardappelpartjes (lekkerst met knoflook en rozemarijn)

Verwarm de oven voor op 200 ºC. Snijd de uien in parten en de courgette in plakken. Snijd de chorizoworst in plakjes. Verdeel de ui, courgette, cherrytomaten, chorizo en aardappelpartjes over een met bakpapier beklede bakplaat. Bak ca. 25 min. in het midden van de oven. Schep na 10 en na 20 min. voorzichtig om.

Het is lekker om hier een simpele salade naast te maken. In het originele recept zat er botersla met een beetje dressing bij.

Eet smakelijk!

bron: allerhande

Papa’s infarct | part 1

De dingen die men schrijft over wat ze echt hebben meegemaakt of hebben gezien zijn vaak een stuk echter dan de dingen die je uit tweede hand omschrijft. Daarom dacht ik dat het misschien heel waardevol kon zijn om mijn verhaal van het herseninfarct van mijn vader te vertellen. Inmiddels is het ruim een jaar geleden dat mijn moeder mij belde met het nieuws dat mijn vader een ernstig infarct had gehad en op de intensive care lag. Ik ben altijd heel close geweest met mijn ouders en met mijn zusje. Eind 2014 ben ik op kamers gaan wonen in Utrecht, maar ik ging nog altijd met veel plezier naar huis. Het gevoel van ouders die onvoorwaardelijk achter je staan is zo krachtig. Als alles goed gaat vergeet je vaak hoe veel geluk je hebt met deze dingen. Mijn vader was altijd heel betrokken bij het leven van mij en m’n zus. Hij vertelde het ons niet vaak maar we wisten hoe trots hij was.

Toen ik die ochtend een appje van mijn moeder had met de vraag of ik haar zo snel mogelijk wilde bellen  voelde ik al dat er iets goed fout was. In alle eerlijkheid had ik verwacht dat er iets was gebeurd met opa of oma. Dat zijn toch de mensen waarvan je weet dat je ze in de nabije toekomst kan verliezen. Ik lag nog in bed toen ik mijn moeder voor het eerst probeerde te bereiken. Tot mijn grote frustratie kreeg ik mijn moeder niet te pakken, achteraf vanwege de slechte verbinding in het AMC, dus belde ik mijn zusje. Zij probeerde mij net te vertellen dat er iets was met papa toen mn moeder me eindelijk terug belde. Zo kreeg ik anderhalf uur later pas te horen dat papa die nacht een CVA had gehad. Je weet nooit van tevoren hoe je reageert na zo’n bericht. Nadat ik had opgehangen ben ik eerst intens huilen uitgebarsten, het voelde oprecht alsof de grond onder mijn voeten was weggezakt. Vervolgens heb ik mezelf bij elkaar geraapt en ben ik direct richting het station gegaan. Op dat soort momenten wil ik graag dicht bij mijn familie zijn.

Eenmaal thuis hoorde ik het hele verhaal voor het eerst van mama en besefte ik pas echt wat er was gebeurd en wat dit eventueel zou betekenen voor de toekomst. Ik heb snel wat ontbeten en vervolgens zijn we met z’n drieën naar het AMC gereden. Het is natuurlijk vreselijk om je vader zo te zien. Hij was onrustig, maar leek met ons te willen communiceren. Het was moeilijk om te begrijpen wat hij wilde zeggen, aangezien hij alleen maar “overeenkomst” zei, maar het was duidelijk dat hij van alles probeerde duidelijk te maken. Langzaam werd duidelijk dat dit geen klein infarct was geweest en dat we rekening moesten houden met behoorlijk wat schade. Het infarct zat in de linker hersenhelft dus naast de afasie (taalstoornis) was de rechterhelft van zijn lichaam volledig verlamd. Je weet dan niet wat je moet zeggen of doen. Ik ben vervolgens op de gang gaan zitten om te wachten tot er meer nieuws kwam. Het voelde allemaal heel onwerkelijk. Na een paar uur gingen we maar naar huis om te eten en douchen, maar onze dagen werden die tijd gevuld met heen en weer rijden naar het ziekenhuis. Een paar uur op bezoek, dan doe je de nodige dingen en zodra dat klaar is ga je weer terug. Terwijl ik daarvoor nog gewoon college’s volgde en vriendinnen zag was dat alles plots allemaal stopgezet. Je leeft in een soort waas met alleen nog het verdriet en de zorgen over de toekomst. 

Love the look #6

The lo down

Aangezien het alweer best koud is in ons land heb ik voor deze week een wat warmere look gekozen. De laatste tijd ben ik groot van van simpele, meer ‘urban’ kleding. Lo Bosworth is de absolute ster wat dat betreft. Ze woont in New York en heeft haar eigen blog waar ze ook vaak lekkere recepten post.

xx Lisa

bron: Thelowdown.com

City trip | New York

image

image

image

Afgelopen zomer had ik het geluk dat ik met mijn ouders mee naar New York kon. We waren daar in totaal vijf dagen en dat is echt veel te weinig voor zo’n gigantische stad. We zijn van hotspot naar hotspot gerend en ik moest thuis flink wat slaap inhalen. Maar als je in New York bent, kom je natuurlijk niet op te slapen.

Zodra ik was geland ontmoette ik mijn ouders en zusje op JFK Airport. We hadden afgesproken op een bepaald punt, maar uiteindelijk liep ik mijn zusje puur toevallig tegen het lijf bij de toiletten. Nadat we onze koffers bij het hotel hadden gezet gingen we direct door naar Times Square. Mijn god, wat een drukte is het daar! Leuk om eens mee te maken, maar nadat ik het plaatje en de sfeer in me op had genomen wilde ik ook graag weer weg. In de volgende dagen hebben we The Empire State Builing bezocht, gefietst door Central Park, in een typische toeristenbus gezeten, over we Brooklyn Bridge gelopen, verschillende wijken doorgelopen en heerlijk gegeten. Eigenlijk hadden we ook nog veel musea willen bezoeken, maar daar zijn we gewoon simpelweg niet aan toe gekomen. Je merkt dat elke wijk echt een eigen sfeer heeft. Op de ene plek zie je veel hipsters, de andere juist veel rijke mensen en op bepaalde plekken heb je eigenlijk alleen toeristen. Op een van de laatste dagen zijn we naar het 9/11 Memorial geweest. Dit museum viel me veel zwaarder dan ik had verwacht. Zodra je buiten staat moet je echt even gaan zitten om bij de komen van alle emoties. Als je ooit naar New York gaat raad ik je aan om ook een shopdagje in te plannen. Wij hadden hier geen tijd voor, maar ik heb zo veel mooie winkels gezien.

New York bezoeken is echt een ervaring die ik niet had willen missen. Ik hoop dat ik ooit nog eens de kans krijg om die kant op te gaan. Er is zoveel te zien!

xx Lisa

Love the look #5

Dit is mijn favoriete look voor deze tijd van het jaar. De echte koude winter laat nog steeds op zich wachten, maar het is helaas voorlopig ook nog geen lente. Ik vind de print van de jas heel vrolijk en toch winters. Verder is het een rustige look en de rode lippen zetten het laatste puntje op de i. Ik heb zelf nog nergens zo’n jas gezien, maar hij lijkt me een leuke toevoeging aan mijn collectie. Op het moment staan alleen een simpele zwarte jas en een klassieke trenchcoat hoger op mijn verlanglijstje.

xx Lisa

bron: fashionsquad.com

New In | Elie Saab parfum

Elie Saab parfum

Het is altijd moeilijk om een geurtje te vinden dat goed bij je past. Het leek mij altijd leuk om mijn eigen parfum te hebben dat mensen met mij associëren. Ik weet nog niet of ik dat punt heb bereikt, maar ik ben groot fan van de parfum van Elie Saab. Het is een heerlijke zoete geur. Hij is niet te zoet en dat vindt ik fijn want anders wordt het al snel een beetje ‘goedkoop’. Het is op de markt gebracht door mijn favoriete ontwerper Elie Saab. Elie Saab maakt elk jaar weer hele vrouwelijke jurken die altijd een beetje het ‘prinsessen gevoel’ hebben. Het is dan ook geen verrassing dat de geur door het merk wordt beschreven als “een ode aan het licht, dat de pracht en schittering van een stralende vrouwelijkheid viert met een houtachtig, zonnig en bloemig akkoord. Een elegant en omhullend geuraura als een sleep van een Haute Couture jurk”. Ik had zelf deze precieze worden niet bij de geur bedacht, maar ik kan me er best in vinden.

Los van de geur zelf, ben ik ook groot fan van de advertenties die er bij hoort. Die jurk…. wauw. Als ik het ooit zou kunnen betalen zou ik die jurk absoluut zo snel mogelijk in mijn bezit willen hebben. Om heel eerlijk te zijn was de jurk die ik in de etalage van de Douglas zag de reden dat ik het parfum in eerste instantie wilde hebben. Ik had het geluk dat de geur ook heel lekker was. Hij staat nu trots op mijn kaptafel en ik begin de dag nu met een beetje parfum op mijn pols.

xx Lisa

bron foto: http://www.geurengoeroe.com

Girl crush | Negin Mirsalehi

Negin Mirsaheli

De meeste bloggers die ik volg komen uit Engeland, Zweden of uit de VS. Sinds een paar maanden volg ik ook een blogster van Nederlandse bodem. Ze wordt steeds populaider in Nederland en ik snap wel waarom. Ze heeft een immens goed gevoel voor stijl en mode. Het is dan ook zeker een aanrader om even een kijkje op haar blog te nemen. De foto’s op haar blog lijken als uit een tijdschrift en ze is ook nog eens heel knap. Echt iets om jaloers op te zijn. Ik ben trots om te zien dat een blogster als zij een Nederlander is, het zal me niets verbazen als we in de toekomst nog veel van haar gaan horen.

xx Lisa

bron: http://www.neginmirsalehi.com

Beauty | Go natural

Sinds ik puur toevallig de youtuber “CloudyApples” vond ben ik helemaal om. Biologische producten schijnen beter te zijn voor alles en iedereen. Dan hebben we het over dingen als skincare, haarproducten en voedsel. Ik moet eerlijk zeggen dat ik altijd wel op de hoogte was van het feit dat je bepaalde ingrediënten beter kan vermeiden. Miss Lipgloss schreef hier ook een stuk over in haar boek beauty en Emily van Cupcakes and Cashmere is ook altijd te spreken over producten op natuurlijke basis. Toch ben ik altijd heel vatbaar voor reclameteksten. Als ze zeggen dat hun product me mooier maakt dan geloof ik dat gewoon, maar dat doet natuurlijk iedere fabrikant, want anders zou niemand hun producten kopen. De laatste tijd verander ik hier een beetje in. Ik begon met het controleren van de ingrediëntenlijst voordat ik iets kocht. Daarnaast ben ik meer aan het letten op wat ik eet. Spinazie is bijvoorbeeld echt wonderspul, dat goed is voor je haar, je huid en natuurlijk gewoon je algemene gezondheid. Inmiddels ben ik er toch achter gekomen dat je simpelweg door het gebruiken van olie in plaats van een algemene gezichtsreiniger je je huid zeer goed kan voeden en reinigen zonder het bloot te stellen aan de overige – vaak agressieve- bestandsdelen die vaak in deze producten zitten. De meeste producten waar we ongelofelijk veel geld aan uitgeven zijn stiekem helemaal niet nodig. Als je gewoon nadenkt over wat je eet, kan je al veel problemen simpelweg van binnenuit oplossen. Dit vereist natuurlijk wel een drastische lifestyle change en ik weet nog niet of ik toegewijd genoeg ben om dit echt te doen. Maar het begint natuurlijk allemaal bij het beseffen van wat je eet en op je huid smeert en je kan zelf bepalen wat je met die info doet. Ter inspiratie heb ik hier nog wel een paar filmpjes van CloudyApples:

Maar we kennen natuurlijk allemaal het ultieme, maar o zo ware cliché “Happy girls are the prettiest”

xx Lisa